Kościół parafialny

Obecny kościół został wybudowany w latach 1909 – 1912

Z inicjatywy księdza proboszcza Józefa Mytkowicza w 1909 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła w stylu neogotyckim. W ramach przygotowania placu pod budowę nowego kościoła w miejscu rozebranego kościoła, usypano  nasyp dochodzący do kilku metrów wysokości o kształcie elipsy o wymiarach 70m × 55m. Ks. Józef Mytkowicz zmarł  na wiosnę  1911 roku, dlatego  budowę dokończono za kolejnego proboszcza  ks. Józefa Sołtysika w 1912 r.

Pracami kierował Komitet Budowlany w składzie: ks. Proboszcz jako przewodniczący, Antoni Chmura, Michał Bród, Józef Osip, Izydor Drzewicki, Michał Karaś, Michał Brzuzan, Maciek Brudniak, Józef Giża, Wojciech Brudniak, Józef Konieczny, Marek Brudniak, Ignacy Fleszar i Franciszek Kuczek. Kierownikiem budowy był Franciszek Stażkiewicz, a głównym murarzem Józef Zawilski z Leżajska. Parafianie pomagali przy pracach budowlanych. Zwozili cegłę z miejscowej cegielni, niektórzy pracowali przy wznoszeniu murów, stropu i dachu.

Kościół zbudowano z palonej nieotynkowanej cegły w stylu neogotyckim. Posiada rozmiary 30m × 16m, wieża jest wysoka na 24m. Jest trzynawowy, o sklepieniach żebrowych w stylu neogotyckim wspartych na sześciu filarach.

Kościół został konsekrowany w 1934 roku przez biskupa przemyskiego Wojciecha Tomakę.

W świątyni są cztery ołtarze.

Ołtarz główny – to gotycki tryptyk wykonany w 1920 roku z drewna dębowego przez rzeźbiarza artystę Andrzeja Szajnę z Jasła. Centralna scena przedstawia tajemnicę ukrzyżowania Pana Jezusa z Maryją i świętym Janem. Otwierane skrzydła przedstawiają  tajemnice radosne i bolesne różańca świętego. Po bokach są postacie św. Piotra i św. Pawła, u góry dominuje postać Patrona Parafii  św. Michała Archanioła.Ołtarz został odnowiony w 2012 roku.

Ołtarz boczny Najświętszej Maryi Panny (po prawej stronie) ufundowany przez parafian z okazji 1500 – rocznicy Soboru w Efezie. Wykonany jest z drewna dębowego w stylu neogotyckim. W ołtarzu jest figura Matki Bożej Niepokalanej zasłaniana dwoma obrazami:  Matki Boskiej Częstochowskiej /fundacja inwalidów ofiar I wojny światowej / i Matki Boskiej Leżajskiej z 1931 roku / fundacja Katarzyny i Stanisława Kurasów/.  W tym ołtarzu są figury : św. Augustyna, św. Mikołaja i św. Stanisława Kostki.

Ołtarz boczny Najświętszego Serca Pana Jezusa (po lewej stronie)  ufundowany przez parafian w 1928 roku z okazji 10 rocznicy odzyskania niepodległości  przez Polskę.  Figura Serca Pana Jezusa przesłaniana jest obrazem św. Teresy /z 1928 r/ . Ołtarz ten jest o wiele skromniejszy od ołtarza Matki Bożej. Po prawej stronie prezbiterium znajduje się kaplica a w niej ołtarz barokowy /przeniesiony ze starego kościoła/ Najświętszej Maryi Panny z obrazem Matki Boskiej z XVIII w.

W prezbiterium są stalle gotyckie z płaskorzeźbami apostołów, wykonane przez Andrzeja Szajnę.

W kościele znajduje się ambona dębowa neogotycka oraz chrzcielnica dębowa z płaskorzeźbą świętego Jana Chrzciciela.

Chór kościelny opiera się na dwóch filarach zakończony drewnianą balustradą . Pierwsze organy dziewięciogłosowe zakupiono w 1923r., w latach 60-tych zakupiono organy 18 – głosowe z firmy Biernackich z Krakowa.

W 1926r. zakupiono  stacje Drogi Krzyżowej, wykonane na płótnie oprawione w  pięknie rzeźbione ramy w stylu gotyckim /znajdują się w kościele w Sarzynie/.  

W 1968 roku powstała obecna polichromia kościoła. Polichromię zaprojektował i wykonał Pan Profesor Stanisław Jakubczyk z Krakowa. Na ścianach powstały mozaiki z płytek ceramicznych przedstawiające sceny biblijne oraz stacje Drogi Krzyżowej.

Zobacz - Droga Krzyżowa

W sierpniu 2010 roku nastąpiła zmiana proboszcza. Nowym proboszczem został ks. Jan Balicki.

W 2010 roku przystąpiono do odnowienia kościoła na zewnątrz i wewnątrz.

W tym roku odnowiono elewacje zewnętrzną i wykonano ogrodzenie od strony drogi głównej (jeszcze kiedy proboszczem był ks. Zbigniew Nowak). Jeszcze w tym roku, po zmianie proboszcza wykonano napęd elektryczny na dzwony oraz na przełomie roku 2010/2011 zostało zmienione nagłośnienie kościoła, elektryfikacja oraz zakupiono cyfrowy rzutnik multimedialny.

W 2011 roku zostało przerobione przejście główne do kościoła. Wykonano nowe ogrzewanie z klimatyzacją, oraz pod koniec roku wykonano nową posadzkę. W 2012 roku odnowiono polichromie kościoła (wykonał zespół malarzy pod kierownictwem Stanisława Zimy - ucznia profesora Stanisława Jakubczyka). Odnowiono także ołtarz główny (wykonał Adam Pragłowski - konserwator z Leżajska).

W 2012 roku parafia przeżywa jubileusz 100-lecia ukończenia i poświęcenia obecnego kościoła. Z tej okazji został zakupiony nowy ołtarz soborowy, konsekrowany przez J.E. Ks. Arcybiskupa Józefa Michalika - Metropolitę Przemyskiego oraz wykonane powyższe pracę.

Wnętrze kościoła po odnowieniu (2012 rok) - zobacz zdjęcia

Mozaiki po odnowieniu (2012 rok) - zobacz zdjęcia

Dzwonnica

Pierwotnie była usytuowana na wprost  głównego  wejścia do kościoła. Miała kształt bramy, przez którą wierni po wyjściu z kościoła schodami schodzili bezpośrednio na drogę. Były w niej trzy dzwony . Najstarszy z 1584 r. ważył 300 kg i miał napis ,,Jezus Nazareński Król Żydowski”. Pozostałe dwa wykonała firma Felczyńskich z Przemyśla w 1930 r. Większy ważył 396 kg i posiadał napis ,,Najświętsza Maryja Różańcowa”, drugi ważył tylko 44 kg i nazywał się ,,Gabriel”. W czasie II wojny światowej zostały zrabowane  przez Niemców. Dzwonnica została rozebrana w latach 70 – tych /wzrastał ruch na drodze powiatowej , co zagrażało bezpieczeństwu wiernych/.

Obecna dzwonnica została wybudowana w latach 70 – tych XX wieku  w południowo - zachodniej części placu kościelnego w stylu neogotyckim z palonej nieotynkowanej cegły. Od grudnia 2010r. dzwony poruszane są za pomocą elektrycznego mechanizmu.

Dzwonnica - zobacz

Opracowano na podstawie pracy magisterskiej: Ks. Wiesław Opiat ,, Dzieje parafii Giedlarowa w latach 1918-1939”. KUL 1988

Blowjob